Η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774): όροι, ερμηνείες και συνέπειες
Η καρτούσα του χάρτη των ρωσικών και τουρκικών εδαφών γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα του D. F. Sotzmann (Βερολίνο, 1788). Αριστερά η Αικατερίνη Β΄ με τη συνοδεία της, δεξιά Οθωμανοί αξιωματούχοι. Η σκηνή αναφέρεται στη διαμάχη για την Κριμαία που ακολούθησε τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή. Στις 21 Ιουλίου 1774 (10 Ιουλίου κατά το παλαιό ημερολόγιο) υπογράφηκε η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή ανάμεσα στη Ρωσική και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο τόπος ήταν ένα χωριό νότια της Σιλίστρας, στη δεξιά όχθη του Δούναβη, που το όνομά του σημαίνει στα τουρκικά «μικρή θερμή πηγή» και που σήμερα, ως Καϊναρτζά, ανήκει στη Βουλγαρία. Η Συνθήκη τερμάτισε τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768–1774. Τα περισσότερα άρθρα της είναι σαφή και η εφαρμογή τους δεν άφησε μεγάλα περιθώρια αμφισβήτησης. Δύο από αυτά όμως, μαζί με τον τρόπο που διαβάστηκαν αργότερα στην Αγία Πετρούπολη, απασχόλησαν την ευρωπαϊκή διπλωματία ως τα μέσα του 19ου αιώνα. Ο ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1768–1774 Η αφορμή βρισκόταν στην ...
