Δεκάδες πλακίδια ψημένου πηλού, συναρμοσμένα σε ενιαία ορθογώνια επιφάνεια, συγκροτούν την παράσταση του Κατακλυσμού που φιλοτέχνησε ο Μασέο Αβακέν, ο φαγεντιανός της Ρουέν, γεννημένος γύρω στα 1500 στο Χερβούργο και αποβιώσας το 1564 στη Σοτβίλ λε Ρουέν. Το σύνολο φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Αναγέννησης, στον πύργο του Εκουέν, και συνδέεται με τις παραγγελίες που έδωσε στο εργαστήριο ο κονεστάβλος Άννας ντε Μονμορανσί κατά τα μέσα του 16ου αιώνα. Ανήκει σε τρίπτυχο αφιερωμένο στην ιστορία του Νώε, με τα άλλα δύο μέρη να πραγματεύονται την κατασκευή του σκάφους και την επιβίβαση. Στην παρούσα σύνθεση τα ύδατα έχουν ήδη υποχωρήσει.
Η τεχνική εξηγεί πολλά από όσα βλέπει κανείς. Χαμηλή πρώτη όπτηση, κάλυψη με λευκή κασσιτερούχα εφυάλωση, ζωγραφική επάνω στην άψητη ακόμη επιφάνεια με χρωστικές από μεταλλικά οξείδια, κοβάλτιο για τα γαλάζια, σίδηρος για τα καστανά, αντιμόνιο για τα κίτρινα, και δεύτερο πέρασμα από τον κλίβανο. Η αρμογή των πλακιδίων παραμένει ορατή σε όλη την έκταση, ένα πλέγμα λεπτών γραμμών που περνά αδιάκριτα πάνω από σύννεφα, βράχους και σώματα.
Η κεραμική τέχνη του Αβακέν και η οικονομία του τοπίου
Ψηλά αριστερά, μέσα σε μελανά νέφη, μορφή τυλιγμένη σε γαλάζιο ιμάτιο απλώνει το δεξί της χέρι προς τα δεξιά, ενώ στην αντίθετη γωνία του ουρανού ένα πτηνό διαγράφει την πτήση του. Η κιβωτός, ξύλινη, με το στεγασμένο οίκημα στο κατάστρωμα και το ψηλό ακρόπρωρο, έχει καθίσει σε ώχρινη πλαγιά, και στην πλώρη διακρίνονται ελάχιστες, μικροσκοπικές φιγούρες. Το αριστερό ημιμόριο ανοίγει σε γαλαζωπούς ορεινούς όγκους και ιτιές, βορειοευρωπαϊκής καταγωγής όλα αυτά, ενώ οι κιτρινωποί βράχοι δεξιά υψώνονται συμπαγείς. Κάτω, στην ακτή, τα θύματα της πλημμύρας απλώνονται ανάμεσα σε ζώα που δεν πρόλαβαν, ένα μαύρο όρνεο σκύβει, το νερό λάμπει ρηχό. Οι στάσεις των σωμάτων, με τις τολμηρές βραχύνσεις και τους στριφογυριστούς άξονες, προδίδουν χαρακτικά πρότυπα ιταλικής προέλευσης, φιλτραρισμένα από τη σχολή του Φονταινεμπλώ.
