Kastorya’daki Agioi Anargyroi Kilisesi’nde Aziz Georgios ve Aziz Dimitrios

Aziz Georgios ve Aziz Dimitrios boydan ve cepheden, zırhlı ve mızrakları havada, mavi zemin üzerinde
Aziz Georgios ve Aziz Dimitrios, duvar resmi, 1180 dolayları. Kastorya, Agioi Anargyroi Kilisesi, naos, kutsal alanın yanında.

İki mızrak paralel olarak yükselir ve sahneyi dikey şeritlere ayırarak, aslında neredeyse omuz omuza duran iki figürü birbirinden uzak tutar. Kastorya’daki Agioi Anargyroi Kilisesi’nin naosunda, Mezara Konuluş sahnesinin altında ve kutsal alanın (bema) yanındaki ayrıcalıklı bir yerde, ikinci duvar resmi tabakasının adı bilinmeyen ressamı 1180 dolaylarında Aziz Georgios ile Aziz Dimitrios’u, asker azizler topluluğunun en tanıdık çiftini resmetmiştir. Genç ve sakalsız, cepheden ayakta duran iki aziz aynı duruşu ve aynı ciddiyeti paylaşır. Onları birbirinden ayıran giysileridir: neredeyse her parçasında farklılaşan iki zırh.

Lemniotis ailesinin kilisesi ve baninin azizi

Agioi Anargyroi’nin küçük bazilikası çok daha önce bir kez resimlenmişti. 12. yüzyıl resimlerinin döküldüğü narteksde daha eski tasvirler seçilir; G. Millet bunları 11. yüzyılın başına, A. Orlandos ise ortalarına tarihlemiştir. Bunu, kilisenin bir yazıtı üzerine yazılmış olan Haralambos Bakirtzis’in makalesi özetler. İki asker azizin ait olduğu ikinci tabaka, yerel bir aileyle, Lemniotisler ile ilişkilidir. Bu tabaka kimi zaman genel olarak 1180 dolaylarına, kimi zaman da S. Pelekanidis ve M. Hacidakis’in Kastorya monografisine dayanılarak 1170–1180 dolaylarına tarihlenir; iki öneri birbirinden pek uzak değildir, ancak kesin yıl bilinmemektedir.

Kilisedeki, hepsi aynı tabakaya ait sekiz yazıt, Evgenia Drakopulu’nun incelemesine göre ailenin adak yazıtlarıdır. Narteksde, Göğe Yükseliş sahnesinin melekleri altında, on altı iambik on iki heceli dizeden oluşan bir epigram, Theodoros Lemniotis’i kiliseyi hekim azizlere, Agioi Anargyroi’ye adarken ve hastalanan bedeni için şifa dilerken gösterir. Kuzey nefte kendisi, eşi Anna Radini ve oğulları Ioannis tasvir edilmiştir; yanlarındaki yazıtlar sonradan yeniden yazılmıştır. Güney nefte Theofilos Lemniotis adlı bir keşiş de kendini bani olarak tanıtır. Önerilmiş olan Theodoros ile özdeşleştirilmesini Drakopulu temelsiz bulur ve iki yüzün birbirine benzemediğine dikkat çeker.

Kuzey nef, nartekse açılan kapının üzerindeki bir başka manzum yazıta göre, mucizelerini oradaki süslemenin anlattığı Aziz Georgios’a adanmıştır. Bani azize birinci tekil şahısla seslenir. Onu, der, daha kundaktayken koruyucu edinmiştir; şimdi de önce kalbine “yazdıktan” sonra onu renklerle duvarlara resmeder. Yazıt orta kısmında büyük ölçüde tahrip olmuştur; Drakopulu’nun okuması Orlandos’unkinden belirgin biçimde ayrılır, Hacidakis ise 1–4 ve 14–16. dizelerle yetinmişti. Yayımcının tamamlamaları köşeli parantez içinde olmak üzere iki dize:

τανῦν δὲ καὶ [χρώμασιν ὑλ]ικωτέ[ροις]
[τῶ]ν θαυμάτων σου ζωγραφῶ τὰς εἰκόνας

Türkçe çeviri

Kuzey nefteki epigramın 3–4. dizeleri: “Ama şimdi, daha maddi renklerle de, mucizelerinin tasvirlerini resmediyorum.”

Bu arka plan karşısında Georgios’un kutsal alanın yanındaki varlığı ek bir ağırlık kazanır. O, baninin kişisel dindarlığının azizi, kendine ait bir nefi bulunan ikinci koruyucu azizdir; burada, naosta ise Dimitrios’un yanında durur. Aziz Dimitrios da programda yalnız değildir: kilisede, Selanik’in iki başka azizi olan Hosios David ve Hosia Theodora ile birlikte onurlandırılır. Böylece çiftin seçimi, makul bir okumaya göre, özel bir baninin dindarlığını bölgenin büyük şehrinin kültleriyle birleştirir.

Cephesellik ve belli belirsiz bir dönüş

Kompozisyon yan yana dizilişe dayanır. Bedenler cepheden durur, birbirlerine doğru hafifçe dönmüşlerdir; bu dönüş o kadar küçüktür ki omuzlar ve giysilerin eğimi doğrulamasa fark edilmeden geçebilirdi. Her biri sağ eliyle (izleyiciye göre figürün sol tarafında) mızrağını havaya kaldırmış tutar; mızrağın yaprak biçimli ucu, halelerin üzerinde, mavi zeminin yükseklerine ulaşır.

Dikeyliği yazıtlar yineler. Harf harf alt alta, bitişik harflerle sütunlar hâlinde yazılan yazıtlar her başı çerçeveler: figürün solunda “ὁ ἅγιος” sıfatı, sağında ad. Bu simetrik düzenden sahnenin ortasında küçük bir buluş doğar: iki halenin arasında Georgios’un adı ile Dimitrios’un sıfatı buluşur, mızraklara paralel iki harf sütunu.

Zemin yatay olarak bölünmüştür. Yukarıda koyu mavi yayılır; daha aşağıda, aşağı yukarı diz hizasında, koyu yeşil bir kuşak toprağı belirtir. Kırmızı bir şerit sahneyi üstten ve alttan çerçeveler. Koyu konturlu, okr-sarı diskler olan haleler oldukça aşınmıştır; aynı şey, sıvanın boya tabakasının büyük bölümünü yitirdiği alt kuşak için de geçerlidir.

Pullar, plakalar, kumaşlar

Ressam Georgios’a grimsi yeşil tonda, küçük ve sık pullardan, vücuda oturan bir zırh vermiştir; zırhın kavisli sıraları göğsü ve karnı, gövdeyi alttan çiziyormuş gibi belirginleştirir. Üzerinde, inci gibi beyaz noktalarla süslü iki şerit çaprazlanır ve göğüste yuvarlak bir tokada birleşir. Beyaz astarlı kırmızı hlamys sırttan aşağı düşer ve altta, mızrak tarafında, geniş, neredeyse teatral bir kavisle açılır. Zırhın altında mavi bir tunik ve bitkisel kıvrım motifli, pembemsi kırmızı uçlu, yaldızlı tonda geniş süslü bir kemer görülür. Baldırlar koyu çizgilerle belirtilmiş tozluklarla, daha aşağıda ise daha açık renkli sargılarla örtülüdür.

Koyu mavi bir yen içindeki sol eli parmakları gergin biçimde aşağı iner ve iki aziz arasında yere dikili duran kalkanın kenarına dokunur. Kalkanın yalnızca süslü kenarının ve çok renkli yüzeyinin bir bölümü seçilir; geri kalanı hlamysin arkasında ve alt kuşaktaki tahribatta kaybolur. Biraz yukarıda, ön kol hizasında, beyaz bir leke boyanın döküldüğü bir yeri işaret eder.

Dimitrios daha ağır görünür ve gerçekten de öyledir. Zırhı, omuzlardan kalçalara kadar yatay sıralar hâlinde dizilmiş, okr renkli, büyük ve yuvarlatılmış plakalardan oluşur; omuzlukları meander motifleriyle süslüdür, yenleri kırmızıdır. Belinde koyu mavi bir kuşak düğümlenmiştir. Sol eliyle, kemer hizasında, izleyicinin sağına doğru eğik inen kılıcının kınını tutar. Bir tokayla tutturulmuş açık renkli hlamysi omuzlarına ve bedeninin arkasına düşer. Daha aşağıda, beyaz bezemeli koyu mavi bir etek ve yaldızlı süslü şeritleri, kırmızı, beyaz ve koyu tonda çizgili bir kenar şeridi bulunan uzun kırmızı tunik, bedeni neredeyse tümüyle gizler. Kırmızı kumaşta küçük, koyu delikler de seçilir.

Karşıtlık bilinçli görünür: biri bedenin belirmesine izin veren, öteki onu kapatan iki zırh, her ikisinde de aynı süsleme zenginliğiyle; böylece duruşun simetrisi yüzeylerin çeşitliliğiyle canlanır. Ressamın kendi döneminin gerçek askerî donanımını mı kopyaladığı yoksa geleneğin biçimlerini mi yinelediği, Piotr Grotowski’nin çalışmasının 843–1261 arası asker aziz ikonografisi için genel olarak sorduğu bir sorudur; çalışma tasvirleri Bizans askerî el kitaplarıyla karşılaştırır. Kastorya duvar resmi böyle bir karşılaştırma için malzeme sunar, ancak tasvir tek başına bu soruyu karara bağlayamaz.

Aziz Dimitrios’un yüzüne yakından bakış

Kısa kumral saçlı, yanaklarında kırmızı lekeler bulunan Aziz Dimitrios’un yüzü ve mavi zemin üzerinde hale
Aziz Dimitrios, Aziz Georgios ve Aziz Dimitrios duvar resminden detay, 1180 dolayları. Kastorya, Agioi Anargyroi.

Detayda ilk göze çarpan saçlardır. Kumral ve kısa saçların telleri tepedeki bir noktadan ışınsal olarak çıkar, ince koyu çizgilerle aşağı iner ve alında bir sıra küçük bukleyle son bulur. Georgios’ta ise saç, başı bir küre gibi saran sık, sarmal buklelere ayrılır: aynı genç tip için iki kaligrafik çözüm, neredeyse her birinin ayırt edici işareti.

Modelaj, yeşilimsi bir proplasmosa, yani tenin daha koyu ilk katmanına dayanır; bu katman boynun gölgelerinde, çenede ve ağzın çevresinde görünür kalır. Üzerine daha açık okr tonları sürülmüştür. Yanaklarda küçük kavisli fırça darbeleriyle kırmızı yuvarlak lekeler; burun sırtında, gözlerin altında ve boyunda, boyunda kavisler oluşturan çizgisel beyaz ışık vurguları. Kemerli kaşlar burnun uzun, düz çizgisinde devam eder. Gözler iri, irisler koyudur ve bakış doğrudan izleyiciye yönelir. Koyu bir kontur yüzün ovalini ve kulakları kapatır. Kırmızı dudaklı küçük ağız ifadeye hiçbir hareket katmaz; ifade ciddi, daha çok ölçülüdür.

Yüzeyde, halede ve izleyiciye göre alnın sağ kısmında daha yoğun olan çizikler ve küçük pul pul dökülmeler vardır. Sağ üstte adın başı bir hasar alanında kaybolmuştur; sonraki harfler ise dikey olarak “Δημήτριος” adını sürdürür. Boynun dibinde, tuniğin kırmızı yakası ve hlamysin, Georgios’un şeritlerindekilerle aynı beyaz noktalı şeridi, genel görünümde hâkim gibi duran süslemeyi detaya geri getirir.