Ένα σύνολο μικρών εφυαλωμένων πλακιδίων, συναρμολογημένα σε τετράγωνο πλαίσιο, απαρτίζει το δάπεδο που παρέδωσε ο Μασσεό Αμπακέν το 1557 στον Κλωντ ντ’ Ιρφέ, πρέσβη στη Ρώμη και κατόπιν επόπτη των τέκνων του Ερρίκου Β’. Πρόκειται για απόσπασμα της βαθμίδας του θυσιαστηρίου στο παρεκκλήσι του κάστρου Bastie d’Urfé, στην περιοχή του Forez, το τμήμα εκείνο που κρίθηκε αρκετά πολύτιμο ώστε να καταλήξει σήμερα στις αίθουσες του Λούβρου. Ο Αμπακέν, γεννημένος γύρω στο 1500 στο Cherbourg και εγκατεστημένος στη Ρουέν, θεωρείται ο πρώτος σημαντικός Γάλλος κεραμιστής της Αναγέννησης, γνωστός για τα πολύχρωμα δάπεδα και τα φαρμακευτικά αγγεία του εργαστηρίου του, ως τον θάνατό του το 1564. Η σύνθεση που ακολουθεί συνδυάζει φυτικά μοτίβα και μια κεντρική γυναικεία μορφή, μέσα σε γλώσσα δανεισμένη από το ιταλικό διακοσμητικό λεξιλόγιο της εποχής.
Η τέχνη του κεραμικού δαπέδου στην Αναγέννηση
Στο κέντρο, μια γυναικεία μορφή στέκεται όρθια πάνω σε χαμηλό βάθρο, ντυμένη με μπλε ένδυμα μακρυμάνικο, το ένα χέρι της να κρατά μακρύ ραβδόμορφο κορμό που φτάνει ως τα πλακίδια στα πόδια της, το άλλο υψωμένο κοντά στον ώμο με κάτι που μοιάζει φλόγα. Από πάνω απλώνεται αψιδωτή περγκόλα σκουρόχρωμου ξύλου, ντυμένη με φύλλα αμπέλου σε τσαμπιά, στοιχείο που παραπέμπει στα πρότυπα εκείνα που ο Ραφαήλ καθιέρωσε στις Λότζιες του Βατικανού. Φιόγκοι και κρεμαστά κωνικά στολίδια πλαισιώνουν τις άκρες, δύο γλαστράκια με μπλε καρπούς στέκονται εκατέρωθεν του βάθρου, με έναν κοχλιωτό έλικα στα αριστερά και ένα φτερωτό έμβλημα με στέμμα πάνω από ανοιχτό βιβλίο στα δεξιά.
Χαμηλότερα, δύο ανθισμένα αγγεία με μπλε λαιμό στηρίζουν τις γωνίες, ενώ δύο φτερωτές μορφές με ανθρώπινο πρόσωπο πλαισιώνουν αντικριστά μια κρεμαστή γιρλάντα που καταλήγει σε στεφάνι, με ελισσόμενα φυτικά σχέδια ως τις κάτω γωνίες, όπου δύο σκουρόχρωμα ροζέτα κλείνουν τη σύνθεση.
Η φθορά της υαλογανώσεως δεν αφαιρεί τίποτα από την ενάργεια του κίτρινου της κεραμικής γης, του μπλε του κοβαλτίου, του πράσινου των φύλλων. Χρώματα ψημένα στην τεχνική του grand feu, εκείνη που άντεξε πάνω από τέσσερις αιώνες κάτω από τα πόδια όσων ανέβαιναν προς τον βωμό.
