პატინადები თან ახლავს „გენიცარებისა და ბულების“ მსვლელობას ნაუსის უბნებში. ზიგიის ფუნქცია და მოცეკვავის მზადება „პროსოპოსით“.
კავონდორიტიკოსის გზა ცამპუნიდან და ლირიდან ეგეოსურ ვიოლინომდე. იმავე მხარეში ანტიის სფირია, ანუ სასტვენი მეტყველება, ბგერის ყოველდღიურ ურთიერთობაში გამოყენებას წარმოაჩენს.
ხმოვანი როლები პოგონისურ მრავალხმიანობაში, უნახევარტონო პენტატონიკა და კავშირი ეპირულ კლარნეტთან. გირისმა, მოთქმა და ოთხწილადი პოგონისური ცეკვა.
კარპათოსის ოლიმპოსის სუფრულ ლხინში სიმღერის რიგი და იმპროვიზებული მანტინადები დაუწერელ წესებს ემორჩილება. მუსიკალურ თანხლებასა და ცეკვაზე გადასვლას თავისი ეტიკეტი აქვს.
დრამის კალი ვრისიში ზოომორფული შენიღბვები და მძიმე ეჟვნები 6–8 იანვრის სადღესასწაულო სამ დღეს ახლავს. ნიღბის დამზადება, მუსიკალური ტრადიცია და სატირული ქორწილი ფოლკლორული ჩანაწერების მიხედვით.




